İnsülin direnci, normal konsantrasyondaki insülinin normalden daha az biyolojik yanıt oluşturması durumudur. Ya da insülinin metabolik etkilerine karşı direnç durumu olarak da adlandırılabilir. İnsülinin metabolik etkileri, endojen olarak üretilen glukozun basklanması, periferik glukoz tutulumunun (ağırlıklı olarak kaslarda) ve glukoneogenezin yani glukoz şekerinin yeniden üretiminin uyarılması ve de yağ dokusundaki yağ yıkımının yani lipolizin baskılanmasıdır.

Normalde insülin karaciğerde glukoneogenezi(diğer maddeleri şekere dönüştürme)ve glikojenolizi(depo şeker olan glikojeni şekere dönüştürme) baskılayarak karaciğerde glukoz(şeker) üretimini durdurur. Ayrıca glukozu kas ve yağ dokusu gibi periferik dokulara taşıyarak burada ya glikojen olarak depolanmasını ya da enerji üretmek üzere okside olmasını sağlar. Yani net sonuç kan şekerinin DÜŞMESİDİR. İnsülin direncinde insülinin karaciğer, kas ve yağ dokusundaki bu etkilerine karşı direnç oluşarak karaciğerin glukozu  düşürme etkisi bozulur. Kas ve yağ dokusunda da insülin aracılığıyla olan glukoz tutulumu azalır. Bu durumda ortamdaki insülin, bu direnci karşılayacak kadar insülin artışı ile kan şekerini düşürmeye çalışır. Böylece kan şekerini düşürmek için pankreas beta hücreleri sürekli olarak insülin salgısını artırırlar. Sonuçta normal şekeri düzeyi sağlanırken insülin düzeyinde normalden 2 kat yüksek bir seviye oluşur. Bu durum pankreasın aşırı kapasiteyle çalışmasına neden olur. Biz buna insülin direnci diyoruz.

banner48
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner8

banner37